1. Önce gerçek faydalanıcı sahipliğini kanıtlayın
Şirket sicilleri, pay defterleri, kuruluş belgeleri ve grup şemaları başvuru sahibinin gerçekte neye sahip olduğunu göstermelidir. Nominee hissedarlar, tröstler veya holding şirketleri varsa nihai gerçek faydalanıcıya kadar uzanan zinciri açıklayın. Uygunluk incelemesini yapan kişinin kontrolü marka adı veya görev unvanından çıkarmak zorunda kalmaması gerekir.
2. Ciro kişisel servet değildir
Yıllık cirosu 20 milyon ABD doları olan bir şirket, kurucunun kişisel olarak 20 milyon ABD doları kazandığı anlamına gelmez. Kişisel varlığı oluşturan maaş, temettü, dağıtım, ortak kredisi, sermaye azaltımı veya satış gelirlerini gösterin. Kullanılan yol muhasebe kayıtlarıyla desteklenmelidir.
3. Geçmiş tam olduğunda şirket satış gelirleri güçlü kanıttır
Bir çıkış işlemi için pay satış sözleşmesini, ilk sahiplik kanıtını, kapanış belgesini, vergi uygulamasını ve banka tahsilatını sunun. Bedelin bir kısmı ertelendiyse veya emanet hesabı üzerinden ödendiyse her tutarın ne zaman kullanılabilir hâle geldiğini açıklayın. Böylece inceleyenler işlemi CBI için kullanılan paraya bağlayabilir.
4. Dağıtılmamış kârların hukuka uygun biçimde kişiye aktarılması gerekir
Şirket hesabındaki para şirkete aittir. CBI tutarını şirket ödüyorsa bunun izin verilen bir işlem olup olmadığını ve muhasebede nasıl kaydedildiğini ortaya koyun. Çoğu zaman daha temiz yol, yerel vergi ve şirket hukukuna tabi olarak, belgelenmiş temettü veya dağıtımın önce sahibine yapılması ve kişisel ödemenin ardından gelmesidir.
5. Birden fazla şirket okunabilir bir grup yapısı gerektirir
Kurucular bir ülkede ana şirkete ve başka yerlerde faaliyet iştiraklerine sahip olabilir. Yüzdeleri, yöneticileri ve ana faaliyetleri gösteren organizasyon şeması kullanın; ardından serveti gerçekte üreten kuruluşların finansal tablolarını sunun. Yüzlerce şirket belgesini harita olmadan dosyaya yığmak meşru bir yapıyı bile opak gösterebilir.
6. Nakit ağırlıklı işletmeler daha fazla inceleme görür
Restoranlar, emtia, inşaat, oyun, para transferi ve diğer nakit yoğun sektörler, gelirin doğrulanması daha zor olduğu için daha güçlü kayıt gerektirebilir. Banka yatırmaları, denetlenmiş hesaplar, vergi beyannameleri, lisanslar ve müşteri veya tedarikçi kayıtları beyan edilen kârların makul olup olmadığını test etmek için kullanılabilir.
7. Ticari riski vatandaşlık uygunluğundan ayırın
Zor durumda olan bir şirket sahibini otomatik olarak uygunsuz kılmaz; başarılı şirket de onay garantisi değildir. İnceleyenler hukuka uygunluk, sahiplik, itibar ve paranın kaynağıyla ilgilenir. İşletmeyle bağlantılı davalar, düzenleyici işlemler veya yaptırımlar kendi gerçekleri içinde açıklanmalıdır.
8. Servet geçmişinin yönetici özetini hazırlayın
Kısa bir kronoloji inceleme süresinden önemli ölçüde tasarruf sağlayabilir: X yılında şirket kuruldu, Y yılında pay satıldı, Z yıllarında temettüler alındı, varlıklar satın alındı ve bugünkü likidite birikti. Her önemli olaya birincil kanıt bağlayın. Amaç girişimcilik başarısını abartmak değil, finansal hikâyeyi bağımsız olarak test edilebilir hâle getirmektir.
9. Bütün dosyayı uzlaştıran tek bir sahiplik şeması oluşturun
Girişimci serveti; şirket kayıtları, vergi beyannameleri ve kişisel bankacılık aynı hikâyeyi anlattığında en kolay incelenir. Her önemli şirketi, ülkeyi, sahiplik yüzdesini ve paranın işletmeden size kişisel olarak nasıl geçtiğini gösteren tarihli bir sahiplik şeması hazırlayın. Ardından büyük temettüleri, satış gelirlerini veya dağıtımları CBI ödemesini finanse eden hesaplarla eşleştirin. Bu yöntem başvurudan önce boşlukları da ortaya çıkarır: hâlâ aktif gösterilen atıl şirket, bir formda unutulmuş holding kuruluşu veya bankada görünen ancak vergi kayıtlarında görünmeyen temettü. Şema kanıtın yerine geçmez; inceleyenlerin karmaşık iş grubunu kendileri tersine mühendislik yapmadan anlamasını sağlayan bir dizindir.
Seyahatinizi mi planlıyorsunuz?
SY.com ile uçuş seçeneklerini ve seyahat fırsatlarını karşılaştırın.
Uçuş ara